Verslunarmannahelgin

Mamma hans og pabbi voru löngu farin að sofa. En strákurinn var ekki þreyttur. Hann sat glaðvakandi uppi í jeppa pabba síns og hlustaði á tónlist dynja úr græjunum. Þetta var um verslunarmannahelgi, og það iðaði allt af lífi á tjaldsvæðinu. Það voru allir uppteknir við eitthvað, nema strákurinn. En hann klæjaði í lófana að gera eitthvað.
Það hvarflaði aldrei að honum að hann væri ef til vill of ungur fyrir nær allt sem fram fór á tjaldsvæðinu. Hann leit út fyrir að vera eldri en hann var og einmitt á þeirri stundu var hann fullkomlega óhræddur. Kannski var það mannblendnin — hann langaði að hitta fólk. Blanda geði.
Hann opnaði dyrnar á jeppanum, lét líkamann síga á grasið. Það var vott og frískandi undir fótum hans. Hann dró djúpt inn andann, og andaði hvasst út um munninn. Himinninn gaf frá sér fjólubláan bjarma, líkt og það væri óljóst hvort það væri sumar eða haust — dagur eða nótt. Kvöldroði. Kærkomið sumarkvöld fyrir 12 ára dreng.
Hann sá ungt fólk sitja í hring í kringum varðeld.